در این قفس زندانی ام ...زندانی برای یک نفر  ... راهی به بیرون ندارد... این قفس خیلی تنگ است ...میله ها یش تا اسمان سر به فلک کشیده اند ...کمک می خواهم...می بینم دیگران از قفس ها یشان ازاد می شوند ...اما من کلید می خواهم...ازادی می خواهم ...این جا تنگ است ...اسمان بالای سرم سیاه است ...ازادی می خواهم...زیر پایم مارها دور خود می چرخند و خودشان را به من می مالند ...ازادی می خواهم...بیرون قفس گرگی دو سر است که گر سر بجنبم زوزه ای می کشد که صدایش به گوش قفس داران می رسد انگاه به طرفم می ایند و بر من تازیانه می زنند و بر مار های داخل قفس می افزونند ...اگر ماری را کشتم مار ها من را می خورند وگر ان ها را لگد کنم نیش سمی خود را بر من میزنند و تا چند ماه از درد بر خود می بالم ...اگر میله های قفس را تکان دهم رتیل ها بر من می ریزند و با سم خود من را از پای در می اورند...گر جیغ کشم عنکبوت ها بر من فرود ایند و برای مدتی دهانم را با تار خودشان می بندند...و گر گریه کنم قفس داران بر من می خندند...تا امروز ۱۲مار من را گزیده اند و٧بار عنکبوت ها دهانم را قفل و موم کرده اند ۳۶۵بار قفس داران با شلاق هایشان بر من تازیانه زده اند ...

اما هر بار که خواستم با انها مهربان باشم دیگری اجازه نداد ... با مار ها دوست شدم گرگ ٢ سر نگذاشت و وقتی با رتیل ها هم بازی شدم عنکبوت ها دستانم را به هم بافتند ...

... باید سعی کنم که از این زندان به هر راهی که شده نجات یابم من روزی در این زندان بودم اما نباید بگذارم تا ابد در اینجا بمانم من می خواهم با اراده ای که از قبل کردم خودم را از این زندان نجات دهم ...همه با کلید خارج شدند و من می خواهم بدون کلید خارج شوم تنها به شرط انکه کسی را اذیت نکنم...

... ای زندگی نجات ده من را ...